لا تضارّوهنّ : به زيان آنان كار نكنيد .
و أتمروا : به مشورت بپردازيد .
تعاسرتم : اختلاف كرديد . چنانكه مىگويند : تعاسر البيعان فروشنده و خريدار با يكديگر توافق نكردند » .
من قدر : به ضمن قاف و كسر دال ، كسىكه تنگدست است .
اعراب
« مِنْ وُجْدِكُمْ »
بدل از
« مِنْ حَيْثُ »
است .
« لِتُضَيِّقُوا »
منصوب به « ان » مقدر پس از لام .
« لِيُنْفِقْ » ،
لام براى امر است .
تفسير
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ .
خداوند در آغاز اين سوره فرمود : « آنها را از خانههايشان بيرون نكنيد » . ما در تفسير اين آيه گفتيم : خداوند بر طلاقدهنده واجب كرده است كه مسكن زنى را كه در حال عدّه است تأمين كند و به ديدگاههاى مذاهب اسلامى اشاره كرديم كه ميان زنى كه در عدّهء رجعى است و زنى كه در عدّهء به اين قرار دارد ، تفاوت قائل شدهاند . آيهاى كه اينك درصدد تفسيرش هستيم به اين سخن خداوند ارتباط دارد : « آنان را از خانههايشان بيرون نكنيد » . چه ، اين آيه ، خانهاى را مشخص مىكند كه طلاق داده شده مادام كه در عدّه است بايد در آن سكونت داشته باشد و اين خانه بايد بهاندازهء توان مالى شوهر باشد . بنابراين ، شوهر بايد او را در خانهاى سكونت بخشد كه همانند خانهء خودش باشد . بهعنوان نمونه ، اگر شوهر ثروتمند است ، وى را در خانهاى وسيع و اگر تنگدست است ، در خانهاى كوچك سكونت دهد .
وَ لا تُضآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ ،
نبايد از روى عمد با زنان مطلقه در خرجى و مسكن سختگيرى كنيد ، تا آنان مجبور شوند خانه را ترك كنند و از آن