مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ .
دنيا در حقيقت ، براى تمامى مردم ، بدون استثنا ، جايگاه تجارت است . در اين دنيا كسى نيست ، مگر اينكه تمامى كارها و فعّاليّتهايش را بهمنظور بهدست آوردن منفعت و سود انجام مىدهد ، ليكن برخى از منفعتها ، گناه و زشت است ؛ نظير كسىكه با هدف شهوترانى و گردآورى ثروت از هر راهى كار مىكند . برخى از منفعتها ، كار نيك و خوب است ، همانند كسىكه براى بر طرف كردن نيازهاى خويش و نيازهاى ديگران كار مىكند . از آنجا كه بهدست آوردن سود ، انگيزهء اصلى براى كار است ، خداوند تجارتى را به بندگانش عرضه كرده است كه سود آن رهايى از خشم و عذاب و رسيدن به خشنودى و پاداش اوست و هيچ سودى همچون امنيّت و بهشت نيست . خداوند بهاى اين سود را چنين بيان كرده است :
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ .
بهاى آن سود ، عبارت است از : ايمانى كه بدون شك و ترديد باشد ، فداكردن جان و بخشيدن مال و هرزمان كه اين قيمت پرداخت شود ، معامله با خدا انجام مىگيرد و چهكسى به عهد و پيمانش وفاكنندهتر از خداست ؟ در نهج البلاغه آمده است : « براى جانهاى شما بهايى جز بهشت نيست . پس آنها را مفروشيد ، مگر بههمين بها » .
ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ .
رهايى از عذاب خدا و رسيدن به پاداش او از جانها ، ثروتها و فرزندان بهتر است .
يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ يُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ .
اين سخن خدا ، بيان و شرح سودى است كه آنان از اين تجارت بهدست مىآورند . نخستين سود ، آمرزش گناهان است و در نزد خداوند ، تنها كسى آزاد محسوب مىشود كه از گناهانش آزاد شود . دومين سود ، پادشاهى پابرجا و نعمت جاويدان است .
ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ .
اين رستگارى بزرگ است كه بالاتر از آن ، رستگارى وجود ندارد .
وَ أُخْرى تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ .