پيدا مىكند كه به او بگويد : تو نيم خدا هستى و در هرسرزمينى ، كعبه و پيشوايى به چشم مىخورد .
وَ كَذلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَ صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ .
دو چيز كارهاى زشت انسان را زيبا جلوه مىدهند : پيروى از هواى نفس و پافشارى بر نادانى . هواى نفس ادّعاى خدايى را براى فرعون زيبا جلوه داد و او ادّعاى خدايى كرد و همچنين ، نادانى ، فرمانبردارى از فرعون را زيبا جلوه داد و مردم از او فرمانبردارى كردند .
وَ ما كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِي تَبابٍ ،
تباب يعنى زيان . هركس بخواهد مردم را فريب دهد و به آنان نيرنگ زند ، زيانكار است ، هرچند از پادشاهى فرعون و ثروت قارون برخوردار باشد .
وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ .
مؤمن اندرزگو ، دوبار قومش را اندرز داد و اين ، بار سوم است . وى در اين مرحله از قومش مىخواهد كه اندرزش را بپذيرند ، چون او جز رهايى و نيكى براى آنان نمىخواهد . امّا ديگران آنها را به بدى و نابودى سوق مىدهند .
يا قَوْمِ إِنَّما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرارِ .
ترديدى نيست كه كالاى دنيا از بينرفتنى و نابودشدنى است ، امّا زندگى آخرت ماندنى و هميشگى مىباشد . بنابراين ، كار كردن براى كدامين زندگى بهتر است ؟ . در نهج البلاغه آمده است : « چه كند با دنيا كسى كه براى آخرت آفريده شده است ؟ چه كند با ثروت كسى كه پس از اندكى آن را از دست مىدهد و پيامد و بازپرسىاش براى او باقى مىماند ؟ » . همچنين آمده است : « تلخى دنيا شيرينى آخرت و شيرينى آخرت تلخى دنياست » .
مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ .
خدا عادل و بخشنده است و عدالت او در مجازات گناهكار تبلور مىيابد ، چون اين مجازات در نزد خدا كاملا همسنگ با گناه اوست و گاهى مجازات بر اثر مهربانى خداى تعالى كمتر از گناه است .