غرق شدن رهايى پيدا مىكرد . ازاينرو ، آنها قرعه زدند و قرعه به نام يونس درآمد و او خود را به دريا افكند .
فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِيمٌ ؛
زيرا او بر آزار قومش ، بهسان ديگر پيامبران كه شكيبايى كردند ، شكيبايى نكرد .
فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ * لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ .
خداوند چگونگى تسبيح يونس را در آيهء 87 از سورهء انبياء بيان كرده است : « و در تاريكى در شكم ماهى نداد داد : هيچ خدايى جز تو نيست . تو منزّه هستى و من از ستمكاران هستم » . خدا نداى او را اجابت كرد و وى را از زندان سيّارش در درون درياها رهايى بخشيد و اگر او مخلصانه به خدا پناه نمىبرد ، زندان او هميشگى مىشد و تا روز قيامت ادامه داشت .
فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ * وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ .
مىگويند :
وقتى يونس از شكم ماهى بيرون آمد چونان جوجهاى كه در بيابان رها شده باشد : نه يارىدهندهاى در آن بود و نه آوازى . ازاينرو ، خداوند بوتهء كدويى در آن رويانيد ، تا در سايهاش استراحت كند .
وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ * فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ .
خدا يونس را به سوى اين تعداد از جمعيت فرستاد و آنان در آغاز از وى روى گردانيدند . زمانى كه وى با حالت خشم آنها را ترك گفت ، آنها از خشم و عذاب خدا ترسيدند و به خدا ايمان آوردند و از او آمرزش و رحمت درخواست كردند . خدا آنان را بخشيد و تا هنگامهء فرارسيدن اجل آنان ، از نابودى ، رهاييشان داد و يونس را به سوى آنان برگردانيد و آنان هم از آمدن او و ايمان آوردن خودشان شادمان گشتند . به جلد چهارم ، بخش : « داستان » رجوع كنيد .