وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ أَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَ نُطْعِمُ مَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ مُبِينٍ .
آسايشطلبان و عيّاشان ، يك اصل و يك دين دارند و آن عبارت است از : عشق به ثروت و منافعشان و هرگاه بخواهند سخن بگويند و يا كارى انجام دهند با الهام گرفتن از همين عشق ، سخن مىگويند و كار مىكنند و اگر بخواهند نگاه كنند ، با همين عينك نگاه مىكنند و هرگاه به ايشان گفته شود : در زمين فساد نكنيد ، مىگويند : ما اصلاحگر هستيم . هرگاه به آنها بگويند : ايمان بياوريد ، چنانكه مردم ايمان آوردند ، مىگويند : آيا چنانكه نادانان ايمان آوردند ، ايمان بياوريم ؟ هرگاه به آنها گفته شود : براى خدا سجده كنيد ، مىگويند : خدايى نيست ، ما براى درهم و دينار سجده مىكنيم . هرگاه به آنان بگويند : به نيازمندان بخشش كنيد ، مىگويند : خدا نادارى را براى آنها و دارايى را براى ما مقدّر كرده است . اين عيّاشان بىدرد نمىدانند و يا خود را به نادانى مىزنند كه نادارى ساختهوپرداخته بشر است ، نه كار خداوند و از نابسامانى اوضاع اجتماعى و يا استبداد رژيمهاى چپاولگر و استثمار مستضعفان سرچشمه مىگيرد .
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ .
هرگاه خدا و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دربارهء عاقبت و سرنوشت بد به آنها هشدار دهند ، آنان با تمسخر مىگويند : اين سرنوشت چه زمانى است ؟ نظير اين آيه در چندين آيه بيان شد .
ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ ؛
يعنى اين فرياد سهمناك در حالى آنان را فرامىگيرد كه دربارهء امور دنياى خود جدال مىكنند و از اين قبيل است سخن خداوند : « ناگهان آنان را بىخبر فروگرفتيم » . « 1 »
فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ .
هنگامى كه فرياد سهمناك عذاب بلند مىشود ، به هيچكدام از آنان فرصت داده نمىشود كه آنچه را مىخواهد به خانوادهاش سفارش كند و اگر غايب باشد ، نمىتواند به نزد آنان برگردد .
وَ نُفِخَ فِي
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 95 .