است كه دانش و شكيبايىات فزونى پيدا كند و تو با عبادت پروردگارت بر مردم مباهات كنى . بنابراين ، اگر نيكى كردى ، خدا را ستايش كن و اگر بدى كردى از خدا آمرزش بخواه . نيكى در دنيا نيست ، مگر براى دو كس : كسى كه گناهى را مرتكب شود و به وسيلهء توبه آن را جبران كند و كسى كه در كارهاى نيك شتاب كند » .
وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ .
نظير اين سخن خدا در جلد پنجم ، آيهء 51 از سورهء حج بيان شد .
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ
ممكن است بپرسيد : چرا خداوند اين آيه را تكرار كرده است ، با اينكه مىدانيم ميان اين آيه و آيهء نخست ، تنها دو آيه فاصله دارد ؟
مفسران پاسخ دادهاند : آيهء نخست به كافران اختصاص دارد و آيه دوم به مؤمنان .
رازى مىگويد :
دليل بر اين مطلب آن است كه در آيهء دوم مىفرمايد : « من عباده » ، درحالىكه اين عبارت را در آيهء نخست نياورده است و منظور از « عبد » كه به خدا اضافه شده ، مؤمن است .
احتمال دارد كه تكرار به منظور اندرز و آمادهسازى براى انفاقى باشد كه خداوند به آن اشاره كرده است :
وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ .
از پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله نقل شده است كه فرمود : « نداكنندهاى هرشب ندا مىزند : خدايا به هر بخشندهاى عوض بده و نداكننده ديگر ندا مىكند : خدايا ، به هربخيلى زيان برسان » .
در نهج البلاغه آمده است : « روزى را با صدقه دادن فرود آوريد » .
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلائِكَةِ أَ هؤُلاءِ إِيَّاكُمْ كانُوا يَعْبُدُونَ .
هدف از اين پرسش از فرشتگان ، سرزنش و كوبيدن مشركان است . آيه نشان مىدهد كه برخى از عربها ، فرشتگان را مىپرستيدند و آيهء 40 از سورهء اسراء نيز به اين مطلب اشاره دارد : « آيا پروردگارتان براى شما پسران برگزيد و خود فرشتگان را به دخترى اختيار كرد » . كسى كه فرزند را به او نسبت دهد ، براى او همانند و در قدرت ، شريك قرار داده