دارد بيفزايد و يا زنى را به جاى زنى ديگر قرار دهد و در اين زمان ، نه زن در اختيار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله قرار داشتند . جزئيات اين موضوع از قرار زير است :
1 .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ .
مراد از « اجور » در اين جا مهريههاست و ايتاء به معناى مهريه دادن مىباشد كه مقصود به عهده گرفتن پرداخت آن است [ - هرچند نقدى نپردازد ] . آيه اشاره بدين نكته دارد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هر تعداد از زنان را كه بخواهد مىتواند در ازدواج خود درآورد و اين امر ، از ويژگىهاى اوست .
پرسش : در عقد ازدواج ، حتّى اگر مهريه آن بيان نشود ، درست است ؛ پس چرا خداوند حلال شدن را به مهريه قيد كرده است ؟
پاسخ : قيد در اينجا به معناى ملتزم شدن به پرداخت مهريهاى است كه همسر استحقاق آن را دارد ، نه به معناى ذكر مهر در متن عقد و زنى كه برايش در متن عقد ، مهرى بيان نمىشود ، در صورتى كه شوهر با او آميزش كرده باشد ، بايد مهر المثل را به او داد . مهر زنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پانصد درهم بوده است كه حدود 25 ليرهء طلا تخمين زده مىشود .
2 .
وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ .
« افاء » از « فئ » گرفته شده و آنان زنان اسيرى هستند كه مسلمانان در جنگ با مشركان آنها را غنيمت گرفتهاند و از آنها به نام « سرارى » ياد مىشود و خداوند آنها را براى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امّت او به هرتعداد كه بخواهند مباح كرده است .
3 .
وَ بَناتِ عَمِّكَ وَ بَناتِ عَمَّاتِكَ وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ .
پرسش : دختر عموها ، دختر عمّهها ، دختر دايىها و دختر خالهها در نوع نخست زنان داخل هستند . بنابراين ، خدا با چه هدفى بار ديگر جداگانه از آنان ياد كرده است ؟
پاسخ : دور نيست كه نام بردن جداگانه از آنان براى توجّه دادن به اين مطلب باشد كه براى مقام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شايستهتر آن است كه با زنان قرشى كه از سرزمين كفر به سرزمين