[ ابراهيم ] گفت : لوط در آنجاست . گفتند : ما بهتر مىدانيم چه كسى در آنجاست . او و خاندانش را جز زنش را كه در همانجا خواهد ماند نجات مىدهيم . ( 32 )
و چون فرستادگان ما نزد لوط آمدند ، غمگين شد و در كارشان بماند . گفتند : مترس و غمگين مباش ، ما تو و خاندانت را جز زنت را كه در همانجا خواهد ماند نجات مىدهيم . ( 33 )
ما بر مردم اين قريه به سبب فسقى كه مرتكب مىشوند ، از آسمان عذاب نازل مىكنيم . ( 34 )
هرآينه از آن قريه براى خردمندان عبرتى روشن بر جاى گذاشتيم . ( 35 )
تفسير
خداوند ، لوط را به سوى جامعهاى فرستاد كه تاريخ كهن در جنايت و فساد اخلاقى ، جامعهاى را بهسان آن سراغ ندارد . در اين جامعه به جاى زنان با مردان شهوترانى مىكردند . راه را بر عابران مىبستند و به آزار ، كتك زدن و غارت اموال آنان مىپرداختند و در گردهمايىها و مجالس آنها جز فحشا ، منكر و گناه ، چيزى به چشم نمىخورد . بنابراين ، لوط به آنان هشدار داد و آنها را از عذاب خداوند ترسانيد و غير از اين ، كار ديگرى در توان او نبود . آنان وى را ريشخند كردند و گفتند : اين عذاب را به ما نشان بده ، تا به تو ايمان بياوريم . لوط به خدا پناه برد و از او عليه آن گروه فسادگر استمداد كرد .
خداوند زارى و تقاضاى لوط را پذيرفت و او را با فرشتگان خشن و نيرومند كمك كرد . اين فرشتگان در سر راه خود ، ابراهيم عليه السّلام را ديدند و او را به فرزند دانايى كه از همسر پير و نازايش زاده خواهد شد ، مژده دادند و او را از فرمان خداوند دربارهء قوم لوط آگاه كردند . ابراهيم گفت : چگونه آنان را عذاب مىكنيد ، درحالىكه بندهء صالح ؛ يعنى لوط در ميان آنهاست ؟ فرشتگان گفتند : او و پيروانش در امان هستند ، جز همسر وى كه از آن گروه كافر پشتيبانى كرد و در توطئه آنان شركت نمود .
فرشتگان با صورتهاى زيبا و نورانى بر لوط وارد شدند . او در دلش از شرارت