قومش فرمود : شما در حالى اين بتها را مىپرستيد كه مىدانيد آنها نه سود مىرسانند و نه زيان ، ليكن شما به خاطر تقليد از كسانى كه در اين دنيا دوستشان داريد ، به آنها احترام مىگذاريد و اين دوستى ، به زودى به دشمنى و خشم تبديل خواهد شد .
ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً .
امام على عليه السّلام مىفرمايد : « پيروىكننده از پيروىشده و پيشرو از پسرو بيزارى مىجويد و خشمگينانه از يكديگر جدا مىشوند و در هنگام ديدار ، يكديگر را نفرين مىكنند » .
وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ .
اين است سرنوشت كسى كه به حق كفر مىورزد ، خواه زيردست باشد و خواه بالادست .
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .
لوط برادرزادهء ابراهيم عليه السّلام بود . گروهى از مفسران مىگويند : هيچكدام از قوم ابراهيم هدايت نيافت و ايمان نياورد ، مگر لوط . اين ديدگاه خيلى دور به نظر نمىرسد ؛ زيرا اين آيه به اين مطلب اشاره دارد . به علاوه ، در بسيارى از كتابها آمده است : ابراهيم به همراه همسرش و لوط هجرت كرد . در اصحاح 19 آمده است كه دو دختر لوط به پدرشان شراب نوشانيدند و او با آنها همبستر شد و آن دو از پدرشان باردار شدند . بنابراين ، دختر بزرگتر پسرى را به دنيا آورد كه او را موآب نام نهاد و دختر كوچكتر نيز پسرى به دنيا آورد و نام وى را بنعمى گذارد .
وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ .
ضمير « له » به ابراهيم عليه السّلام برمىگردد . اين آيه به روشنى نشان مىدهد كه خدا پيامبرى را پس از ابراهيم مبعوث نكرد ، مگر اينكه از صلب وى بود . اگر بر آيهء يادشده اين حديث « اين امر در قريش است . . . مردم پيرو قريشاند . . . امامان از قريش مىباشند » را نيز بيافزاييم . نتيجه مىگيريم كه تمامى پيامبران و امامان عليه السّلام از نسل ابراهيم عليه السّلام مىباشند ؛ زيرا نسب قريش به او مىرسد . مانند اين سخن خداوند در آيه 49 از سورهء مريم و آيهء 72 از سورهء انبياء ، بيان شد .