آنان را به پاداش خدا مژده دهند و از مجازات او بترسانند و آنان هم در سطح بسيار گسترده به آنها مژده و بيم دادند ، لكن بيشتر مردم از آنان دورى جستند و به پيامبران خود گفتند : آيا مرگ ، دوباره زنده شدن و قيامتى است ؟ اين سخنان ، جز افسانههاى پيشينيان نيست . . . تا اينكه در پيشگاه خدا بايستند و پرده از پيش رويشان كنار رود ، آنگاه بگويند : پروردگارا ! مدّتى به ما مهلت ده ، تا به فرمان تو و پيامبران تو گوش فرادهيم و از آن اطاعت كنيم اين را وقتى مىگويند كه دير شده است .
خداوند به پيامبرش محمد صلّى اللّه عليه و إله دستور داد كه تكديبكنندگان را بيم دهند و آنان را از اين روز كه در آن نه گذشت است و نه بازگشت ، پيش از آنكه به آن برسند ، بترساند و نيز به سرنوشت ايشان در صورتى كه بر دشمنى خود پافشارى كنند ، خبر دهند و اينكه ايشان به زودى به خداوند خواهند گفت : ما را اندكى مهلت بده ، تا دعوت پيامبران را پاسخ دهيم . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله رسالت پروردگارش را انجام داد و به آنان خبر و بيم داد ، لكن سودها و آزها آنقدر بر ايشان غلبه يافت كه آنان سرانجام ، از گروه زيانكاران شدند .
ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ .
خداوند با تمام اين سخن ، در روز قيامت ، تكذيبكنندگان را مورد خطاب قرار مىدهد ، تكذيبكنندگانى كه به خدا مىگويند : ما را بار ديگر به دنيا بازگردان ، تا از پيامبران پيروى كنيم . خلاصهء پاسخ خداوند پرسشى از روى سرزنش از ايشان است : آيا در دنيا سوگند نمىخورديد كه رفتن از دنيا به جهان آخرت وجود ندارد و نه بهشت و نه دوزخ ؟ خداوند با اين سخن به چيزى اشاره مىكند كه آن را از جانب آنان در سورهء نحل ، آيهء 38 نقل كرد : « تا آنجا كه مىتوانستند به خدا قسم خوردند كه خدا كسانى را كه مىميرند به رستاخيز زنده نمىكند » . پس از اين پرسش و يا سرزنش ، خداى سبحان به تكذيبكنندگان مىفرمايد : شما وضعيّت كسانى را كه پيش از شما بودند مىدانستيد كه چگونه وقتى آنها سركشى كردند ، آنان را