از يك در وارد نشويد
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 67 تا 68 ]
وَ قالَ يا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ وَ ادْخُلُوا مِنْ أَبْوابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَ ما أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 67 ) وَ لَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ ما كانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ حاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضاها وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 68 )
[ ترجمه ]
گفت : اى پسران من ، از يك دروازه داخل مشويد ؛ از دروازههاى مختلف داخل شويد . و من قضاى خدا را از سر شما دفع نتوانم كرد و هيچ فرمانى جز فرمان خدا نيست . بر او توكّل كردم و توكّلكنندگان بر او توكّل كنند . ( 67 )
چون از جايى كه پدر فرمان داده بود داخل شدند ، اين كار در برابر ارادهء خدا سودشان نبخشيد . تنها نيازى در ضمير يعقوب بود كه آن را آشكار ساخت ؛ زيرا او را علمى بود كه خود به او آموخته بوديم ، ولى بيشتر مردم نمىدانند . ( 68 )
اعراب
« من شئ » « من » زايد و « شئ » مفعول مطلق براى « اغنى » . فاعل « يغنى عنهم » ضمير مستترى است كه به تفريق برمىگردد كه از « ابواب متفرقة » به دست مىآيد .
« الّا حاجة » مفعول من اجله براى « يغنى » . برخى گفتهاند : « حاجة » منصوب است بنابر اينكه استثناى منقطع مىباشد ؛ زيرا به معناى « لكن حاجة » است .