شامگاه نزد پدر آمدند
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 16 تا 20 ]
وَ جاؤُ أَباهُمْ عِشاءً يَبْكُونَ ( 16 ) قالُوا يا أَبانا إِنَّا ذَهَبْنا نَسْتَبِقُ وَ تَرَكْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا وَ لَوْ كُنَّا صادِقِينَ ( 17 ) وَ جاؤُ عَلى قَمِيصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ ( 18 ) وَ جاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ فَأَدْلى دَلْوَهُ قالَ يا بُشْرى هذا غُلامٌ وَ أَسَرُّوهُ بِضاعَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِما يَعْمَلُونَ ( 19 ) وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ دَراهِمَ مَعْدُودَةٍ وَ كانُوا فِيهِ مِنَ الزَّاهِدِينَ ( 20 )
[ ترجمه ]
شبهنگام ، گريان نزد پدرشان بازآمدند . ( 16 )
گفتند : اى پدر ! ما به اسب تاختن رفته بوديم و يوسف را نزد كالاى خود گذاشته بوديم ، گرگ او را خورد . و هر چند هم كه راست بگوييم تو سخن ما را باور ندارى . ( 17 )
جامهاش را كه به خون دروغين آغشته بود آوردند . گفت : نفس شما ، كارى را در نظرتان بياراسته است . اكنون براى من صبر جميل بهتر است و خداست كه در اينباره از او يارى بايد خواست . ( 18 )
كاروانى آمد . آب آورشان را فرستادند . دلو فرو كرد . گفت :
مژدگانى ، اين پسرى است . او را چون متاعى پنهان ساختند و خدا به كارى كه مىكردند آگاه بود . ( 19 )
او را به بهاى اندك ، به چند درهم فروختند ، كه هيچ رغبتى به او نداشتند . ( 20 )