همسرش را به فرمان خدا با كافران برجاى گذارد ؛ زيرا او از كافران بود . بنابراين ، لعنت و خشم خدا كه بر كافران رسيد ، بايد بر او هم مىرسيد .
إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ .
اين جمله از سخنان فرشتگان است و پاسخى است به كسانى كه در نزول عذاب بر قوم لوط شتاب داشتند .
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها .
مراد از امر خدا در اينجا ، حكم و قضاى اوست . ضمير « عاليها » به قريههاى لوط برمىگردد و نظير آن است ضمير « سافلها » ؛ يعنى خدا اين قريهها را در زمين فروبرد . در برخى از تفاسير آمده كه اين قريهها سه روز از بيت المقدس دور بوده است .
وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ * مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ .
تفسير سجّيل به گل در آيهء 32 از سورهء ذاريات آمده است : « لنرسل عليهم حجارة من طين ؛ تكههاى گل بر سرشان بباريم » . « المنضود » ؛ يعنى برخى روى برخى انباشته شده و يا برخى در پى برخى ديگر فرود مىآيد . « المسوّمة » چيزى كه داراى نشان خاص باشد . اين تكههاى گل ، تنها به كسى اصابت مىكند كه استحقاق آن را داشته باشد . معناى آيه چنين است : خداوند بر قريههاى لوط دو عذاب بارانى از اين سنگها و فرورفتن در زمين نازل كرد .
وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ .
مفسران گفتهاند : مراد از ظالمان در اينجا كافران مكه است و خداوند به آنان هشدار مىدهد كه اگر بر تكذيب محمّد صلّى اللّه عليه و إله پافشارى كنند ، عذابى كه به قوم لوط رسيد ، به آنها نيز خواهد رسيد و اين ، دور نيست ؛ زيرا مىدانيم كه هرستمگرى خواه در شرق و خواه در غرب ، در معرض فرود آمدن عذاب قرار دارد و اين عذاب ، ممكن است از آسمان و يا از سوى عذابكنندگان در زمين فرود آيد ؛ زيرا هرانقلاب آزادىخواهى كه رخ داده و يا رخ مىدهد ، جز انتقام از ستمگران و تبهكاران و طرفداران آنان ، سرچشمهاى ندارد .