ايمان نمىآورند و مىگويند : هركس بميرد ، نابود شده است . آنان به دنبال هوسها و شهوتهاى خود مىروند ، از جهان و عبرتها و پندهايى كه در آن است غفلت دارند و از دعوت پيامبران و مصلحان بىخبرند و از هرچيزى روى برمىتابند ، جز از دنيا و لذّتهاى آن .
أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ .
اين است كيفر كسى كه روز قيامت را تكذيب مىكند و هواى نفسانىاش را خداى خود قرار داده و به حق و عدالت اهميّت نمىدهد . شايان ذكر است كه اين تهديد و هشدار تنها به كسى كه لقاى خدا را در گفتار و كردار انكار مىكند اختصاص ندارد ، بلكه كسى كه از لحاظ تئورى به خدا ايمان دارد و در عمل منكر او مىباشد را نيز شامل مىشود . مانند كسانى كه نماز مىخوانند ، روزه مىگيرند و به حساب و مجازات ايمان دارند و آنگاه از محرمات خدا پرهيز نمىكنند ، اينان به همراه كافران و معاندان در آتش جهنم خواهند بود تا جزاى عملشان را دريافت كنند .
كجايند پرهيزكاران ؟
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ .
مراد از هدايت در اينجا پاداش است ؛ يعنى خداوند آنان را به سبب ايمانشان پاداش مىدهد . خداوند در آيهء پيشين ، ويژگىها و سرنوشت منكران قيامت را بيان كرد ؛ چرا كه معمولا خداوند بزرگ ، ضدها را با يكديگر از لحاظ ويژگى و سرنوشت مقابله مىكند . بر اين اساس ، مؤمنان برعكس كافران ، ديدار خدا را آرزو دارند و بر وفق دين و ايمان خود ، از محارم خدا پرهيز مىكنند . خداوند هم بهشتهايى را به آنان پاداش مىدهد كه نهرها از زير آنها جارى است .
در حديث آمده است :
« خداى تبارك و تعالى در روز قيامت مىگويد : امروز نسب شما را پايين مىآورم و نسب خود را بالا مىبرم . . . پس كجايند پرهيزكاران ؟ » اين ، نداى خداست در روز