مىكند ؛ چراكه ظاهر براى مردم و باطن براى خداست .
وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ما أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ .
ترديدى نيست كه خداى سبحان ميان اصحاب ايجاد الفت و دوستى كرد ، در حالى كه در گذشته با يكديگر دشمن بودند ، بهويژه ميان دو قبيلهء اوس و خزرج ، الفت برقرار كرد حال آنكه جنگهاى اين دو 120 سال طول كشيده بود . همچنين ، ترديدى نيست كه خدا تمام امور را بر طبق سنتهاى آن و تمام مسببات را بر حسب اسباب آن به جريان مىاندازد و سبب الفت و دوستى ميان اصحاب محمّد صلّى اللّه عليه و آله اسلام و ايمان قلبى و عملى آنان به اين دين بود . از آنجا كه اسلام از سوى خداست ، نسبت دادن الفت به خداى تعالى درست مىباشد .
ما ، در تفسير آيهء 2 از همين سوره گفتيم كه محصول دين گندم نيست ، بلكه محصول آن ، دوستى و اخلاصمندى است . نظير آيهء مورد بحث ، آيهء 103 از سورهء آل عمران است كه تفسير آن را به تفصيل در ج 2 مىتوانيد بيابيد .