شما بيزارم ، كه چيزهايى مىبينم كه شما نمىبينيد ، من از خدا مىترسم كه او به سختى عقوبت مىكند . ( 48 )
منافقان و آن كسان كه در دل بيماريى دارند گفتند : اينان را دينشان بفريفته است . و هركس كه به خدا توكل كند او را پيروزمند و حكيم خواهد يافت . ( 49 )
واژگان
تَذْهَبَ رِيحُكُمْ :
قوت و هيبت شما از بين مىرود .
البطر : كفران نعمت و خرج كردن آن در راه انحرافى .
الرئاء : ريا و خودنمايى .
جارٌ لَكُمْ
: من يارىكنندهء شما هستم .
تَراءَتِ الْفِئَتانِ :
آن دو گروه به يكديگر رسيدند و هركدام ديگرى را ديد .
نَكَصَ
: به عقب برگشت .
فَتَفْشَلُوا
: منصوب به ان كه در تقدير است و اين جمله به معناى جواب نهى مىباشد .
« بَطَراً »
مفعول لأجله و نيز جايز است كه در موضع حال باشد .
عوامل پيروزى
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ .
مراد از فئه ، گروه ستمگرى است كه تلاش مىكند در زمين ايجاد فساد كند .
« لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » ؛
باشد كه پيروز شويد و بر اين گروه غلبه پيدا كنيد . خداى سبحان براى پيروزى بر گروه ستمگر ، دو عامل را بيان كرده است : عامل نخست ، مقاومت و پايدارى است كه با اين سخن خود :
« فَاثْبُتُوا »
بدان اشاره كرده است . عامل دوم ، اخلاص است كه جملهء
« وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً »
بدان اشاره دارد . بنابراين ، مراد از ياد خدا در جنگ صرفا تهليل و تكبير نيست ، بلكه مراد آن است كه بايد نبرد و مقاومت ، تنها براى خداوند باشد ؛ بدين معنا كه جنگ بايد تنها به سبب برپايى حق و از بين بردن باطل و نيز براى حفظ