كار شايسته براى دستيابى به آن تلاش مىكند و در اين راه ، مالى كه از بين رفتنى است و فرزندى كه ماندنى نيست بر او اثر نمىگذارد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً .
بسيارى از اوقات انسان تحت تأثير عاطفه قرار مىگيرد و در نتيجه ، زيبا را زشت و زشت را زيبا مىبيند و نيز غالبا در ارتباط با مال و فرزند ، اين اتفاق براى انسان مىافتد ؛ زيرا در اين دو مورد است كه حسّ عاطفى به اوج خود مىرسد . ازاينرو ، خداوند پس از آنكه دربارهء دوست داشتن مال و اولاد هشدار مىدهد ، فرمان تقوا را صادر مىكند . امّا فرقان به معناى هدايتى است كه خدا آن را به پرهيزگاران مىبخشد تا با آن حق را از باطل جدا كنند و اين هدايت هم نتيجهء حتمى آزاد شدن از بند هوسها و غرضهاى شخصى است ؛ زيرا هوسها انسان را كور و كر مىكند . خداوند هدايت را به خود نسبت مىدهد ؛ زيرا اوست كه دلايل آن را اقامه مىكند و هركس كه به اين دلايل بنگرد و جز خواستن هدايت به سوى حق ، هدفى نداشته باشد ، يقينا بدان دست مىيابد .
وَ يُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ .
مفسران گفتهاند : مراد از تكفير و زدودن گناهان ، پوشاندن آنها در دنيا و مقصود از مغفرت ناديده گرفتن آنها در آخرت است . مفسران اين سخن را به منظور فرار از تكرار گفتهاند . لكن ما از تكرار در قرآن فرار نمىكنيم و سبب آنرا هم در جلد اوّل و دوم بيان كرديم . معنايى كه از مجموع آيه مورد نظر مىباشد اين است كه هركس تقواى خدا را پيشه كند ، خداوند هدايت ، آمرزش و پاداش به وى عطا مىكند و اين ، بر خدا آسان است ؛ زيرا او بسيار بخشنده است و به عطايش به آسانى مىتوان دست يافت و هركس كه مايل و طالب خشنودى او باشد بدان مىرسد .