اينجا ، سخن برخى از صوفيان خندهآور است كه گفتهاند : مراد نفوس ناپاك است .
نظر ما آن است كه خطاب متوجه مسلمانان است ؛ زيرا همانها در جنگ موردنظرند و سخن خداوند : « فوق الأعناق و كل بنان » كنايه از تشويق مسلمانان به جنگ بىامان عليه مشركان است و اينكه نبايد در برابر آنها نرمش نشان دهند و هر لحظهاى كه مىگذرد ، بايد به هر عضوى از اعضاى آنها كه دستشان برسد ضربه بزنند . بنابراين ، آيهء مورد بحث از قبيل اين آيه است : « . . . مباد كه در حكم خدا در مورد آن دو دست خوش ترحم گرديد ، اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد » . « 1 »
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ .
« ذلِكَ »
اشاره است به لزوم برخورد سخت با مشركان و عبارت
« بِأَنَّهُمْ »
بيانگر عامل اين برخورد سخت مىباشد و آن اينكه آنها از روى دشمنى در برابر خدا و پيامبرش ايستادند و مخالفت كردند .
« ذلِكُمْ فَذُوقُوهُ »
، « ذا » اشاره است به مجازات سخت و خطاب « كم » براى كسانى است كه با خدا و پيامبر مخالفت كردند .
فَذُوقُوهُ وَ أَنَّ لِلْكافِرِينَ عَذابَ النَّارِ .
علاوه بر كشتار و اسارت و شكست كه در دنيا نصيب كافران مىشود ، در آخرت نيز گرفتار آتش جهنم مىشوند ؛ درحالىكه اين مشكلات دنيا در مقايسه با آتش جهنم چيزى بهشمار نمىرود .
هامش
( 1 ) . نور ( 24 ) آيهء 2 .