اينچنين كيفر مىدهيم . ( 152 )
آنانكه مرتكب كارهاى بد شدند ، آنگاه توبه كردند و ايمان آوردند ، بدانند كه پروردگار تو پس از توبه ، آمرزنده و مهربان است . ( 153 )
چون خشم موسى فرونشست ، الواح را برگرفت و در نوشتههاى آن ، براى آنهايى كه از پروردگارشان بيمناكند ، هدايت و رحمت بود . ( 154 )
واژگان
أسف : خشم و از اين قبيل است : سخن خداى تعالى :
« فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ ؛
وقتى ما را به خشم آوردند ، از آنها انتقام گرفتيم » ، و نيز به معناى اندوه مىآيد و از اين قبيل است :
« وَ قالَ يا أَسَفى عَلى يُوسُفَ
؛ گفت : اى اندوه بر يوسف ! » و در آيه همين معنا مراد است .
الشماتة : خوشحالى به سبب مصيبت و اين عمل جز از دشمن سر نمىزند .
فِي نُسْخَتِها :
آنچه از آن نوشته شده است .
اعراب
« غَضْبانَ »
حال از
« مُوسى »
و
« أَسِفاً »
حال دوم .
« ابْنَ أُمَّ »
به فتح ميم خوانده شده است بنابراين كه ابن و امّ از قبيل خمسة عشر [ مركب ] باشد و نيز به كسر ميم خوانده شده است ؛ زيرا كسره بر ياى محذوف دلالت دارد ؛ چه در اصل ، « يابن امّى » بوده است .
« وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ »
مبتدا و جملهء
« إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ »
خبر . لام در
« لِرَبِّهِمْ »
براى تقويت رسيدن فعل به مفعولش مىباشد نظير لام در
« لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ »
.
تفسير
وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً .
وقتىكه موسى عليه السّلام در كوه طور با پروردگارش راز و نياز مىكرد ، خدا به او خبر داد كه قومش پس از او گوسالهپرست