إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقابِ .
خدا بندگانش را آزمايش مىكند تا ناپاك از پاك جدا شود و اين يكى مجازات و آن ديگرى پاداش داده شود .
وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ .
رحمت خدا ، مرز و آمرزش او قيد و شرطى ندارد . شايستهء ذكر است كه پاداش مناسب « توبه » ، آمرزش است و امّا آمرزش سخاوتمندانه و كريمانه و بخششى كه موجب آن تنها ذات پاك اوست ، در جاى خود مىماند و دليل آن هم اين آيه است : « هر مصيبتى به شما رسد به سبب اعمالتان است و بسيارى را مىبخشد » ؛ « 1 » يعنى بسيارى از آنچه را خودمان انجام دادهايم ، مىبخشد .
خدايا از بدىهاى نفس خود به تو پناه مىبريم و آمرزش گناهانمان را از تو مسئلت داريم .
هامش
( 1 ) . شورى ( 42 ) آيهء 30 .