آنها ثابت نمود ، آنها نيز به آوردن دلايل سست و بىپايهء خود پرداختند و ازجمله گفتند : « ما پدران خود را بر پرستش آنها يافتيم » .
همچنين ، به ابراهيم هشدار دادند كه از ستيز با خدايانشان پرهيز كند . ازاينرو ، ابراهيم عليه السّلام به آنها چنين پاسخ داد :
قالَ أَ تُحاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَ قَدْ هَدانِ ؛
يعنى اين ستيزهء شما دربارهء خدا چه سودى دارد ، درحالىكه خداوند مرا از طريق وجودم و نيز از طريق نشانههاى موجود در جهان هستى ، هدايت كرده است . در آيهء 71 گفته شد كه « تنها هدايت خدا ، هدايت است » و ترديد بدان راه ندارد و ماسواى آن ، نادانى و گمراهى است .
ابراهيم عليه السّلام در پاسخ هشدارى كه آنان دربارهء خدايان خود به او داده بودند ، گفت :
وَ لا أَخافُ ما تُشْرِكُونَ بِهِ
من از غير خدا ، يعنى از چيزهايى كه شما آنها را شريك او قرار مىدهيد نمىترسم ؛ زيرا نه مىتوانند زيان برسانند و نه نفع ، نه توان ديدن دارند و نه قدرت شنيدن .
إِلَّا أَنْ يَشاءَ رَبِّي شَيْئاً
مگر اينكه خدا چيزى را دربارهء من بخواهد ؛ بدينترتيب كه بتى را بر سرم فروافكند كه آن را بشكند و يا شهابهايى را فروفرستد كه مرا بسوزاند . دراينصورت ، من بايد تنها از خدا بترسم و نه از بتها و ستارگان .
وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً .
بنابراين ، من از هيچ گزندى كه به من برسد بيم ندارم ، مگر اينكه علم و ارادهء اللّه بدان تعلق گيرد .
أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ .
پس چرا متوجه نمىشويد كه كارى از دست خدايانتان برنمىآيد و تنها خداست كه مىتواند هم زيان برساند و هم نفع ؛ زيرا او آفرينندهء همه چيز است .
وَ كَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَكْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً .
مراد از
« ما أَشْرَكْتُمْ »
بتها و ستارگانى است كه آنها مىپرستيدند . و مقصود از
« أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ »
اين است كه آنها را شريك خداوند قرار مىدادند . معناى آيه بدين گونه است : آيا شما از من توقع داريد كه من از خدايان آفريده شده و ناتوانتان بترسم اما خود شما از اينكه براى خدا شريكانى قرار مىدهيد نترسيد ! درحالىكه اين