بامداد از آن نفرت داشت و برعكس ، يعنى هميشه نگران باشد و در هيچ كارى نتواند از خود استوارى نشان دهد .
وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ ؛
يعنى برخى از شما برخى ديگر را بكشند .
انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ ؛
خداى سبحان براى مردم حجّتها و دليلهاى روشن حسّى ، عقلى و وجدانى بر اثبات حق ارائه مىكند و مثالهاى گوناگونى براى آنان مىآورد ، تا حق را بشناسند و از آن پيروى كنند و باطل را بشناسند و از آن دورى نمايند . و هركس كه با حق مخالفت كند ، با وجود اينكه دليل برايش اقامه شده ، مستحق عذاب خواهد گرديد .
وَ كَذَّبَ بِهِ قَوْمُكَ وَ هُوَ الْحَقُّ .
اين خطاب براى پيامبر است و ضمير
« بِهِ »
به قرآن برمىگردد ؛ قرآنى كه با دليل و براهين سخن مىگويد و به كسانى كه اين دلايل را تكذيب كنند وعدهء عذاب مىدهد .
قُلْ لَسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ ؛
من وكيل شما نيستم ، بلكه تنها مژدهدهنده و بيمدهندهاى هستم كه آنچه را به من فرستاده شده به مردم ابلاغ مىكنم و بازپرسى و مجازات را به خداى يكتا وامىنهم .
لِكُلِّ نَبَإٍ مُسْتَقَرٌّ .
واژهء
« مُسْتَقَرٌّ »
ممكن است به معناى مكان استقرار يكچيز و يا زمان استقرار آن باشد . معناى جمله اين است : هر خبرى كه خدا خبردهندهاش باشد ، زمان و مكانى دارد كه بدون تخلف در آن به وقوع مىپيوندد .
وَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ؛
و شما از زمان وقوع آن آگاه خواهيد شد . اين جمله تهديدى است براى كسانى كه حق را تكذيب مىكنند .