عيسى و مردم
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 116 تا 118 ]
وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ( 116 ) ما قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً ما دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 117 ) إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُكَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 118 )
و آنگاه كه خدا به عيسى بن مريم گفت : آيا تو به مردم گفتى كه مرا و مادرم را سواى اللّه به خدايى گيريد ؟ گفت : به پاكى ياد مىكنم تو را . نسزد مرا كه چيزى گويم كه نه شايستهء آن باشم . اگر من چنين گفته بودم تو خود مىدانستى ؛ زيرا به آنچه در ضمير من مىگذرد دانايى و من از آنچه در ذات تو است بىخبرم . زيرا تو داناترين كسان به غيب هستى . ( 116 )
من به آنان جز آنچه تو فرمان داده بودى نگفتم . گفتم كه ، اللّه پروردگار مرا و پروردگار خود را بپرستيد . و من تا در ميانشان بودم مراقب و گواهشان بودم و چون مرا ميرانيدى تو خود مراقب آنها بودى . و تو بر هر چيزى آگاهى . ( 117 )
اگر آنان را عذاب كنى بندگان تو هستند و اگر آنان را بيامرزى تو پيروزمند و حكيمى . ( 118 )