مىآييم . چون خدا از فضل خود مالى نصيبشان كرد ، بخل ورزيدند و به اعراض بازگشتند » . « 1 »
بنى اسرائيل از موسى خواستند كه يك روز را براى استراحت و عبادت آنان قرار دهد . خداوند هم روز شنبه را براى اين منظور قرار داد و از آنها پيمان گرفت كه در اين روز كارى انجام ندهند ، همانگونه كه خودشان درخواست كردهاند . لكن در اين روز ، ماهيها را به سوى آنان سوق داد و همينكه روز شنبه سپرى شد ، ماهىها از انظارشان ناپديد گرديدند . از اينرو ، بنى اسرائيل براى صيد ماهىها در اين روز دست به حيله زدند و پيمان را شكستند .
جملهء
« لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ »
و جملهء
« لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ »
و جملهء
« وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا »
و آياتى از اين قبيل ، بر وجه اوّل ، يعنى آشكار شدن كارهايى كه موجب پاداش و يا مجازات مىشود ، حمل مىشود .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ .
فقها وحدت نظر دارند بر اينكه شكار كردن در داخل حرم نه براى محلّ جايز است و نه براى محرم ؛ امّا شكار در خارج از حرم تنها براى محلّ جايز است نه محرم . اگر محرم شكار كند ، اين شكار حكم ميته را دارد و خوردن او بر تمام مردم حرام است .
در كتاب فقه السنه تأليف سيد سابق آمده است : حدّ حريم مكه از سمت شمال مكانى است به نام « تنعيم » كه با مكه شش كيلومتر فاصله دارد و از سمت جنوب ، محلّى است به نام « ارضاه » كه با مكه دوازده كيلومتر فاصله دارد و از سمت شرق « جعرانه » است كه با مكه پانزده كيلومتر فاصله دارد .
وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً .
هرگاه شخص محرم و يا محلّ ، صيد صحرايى را در حرم بكشد و براى اين مقتول ، همانندى از حيوانات
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 75 - 76 .