اين سخن نابهجاست ] و چهقدر سرد و بىمفهوم است سخنى كه در جاى خود گفته نشود !
مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ .
مسيح همانند پيامبرانى بود كه پيش از او بودند ؛ نظير نوح ، ابراهيم ، موسى و ديگران . خداوند به دست اين پيامبران معجزاتى را آشكار كرد ، همانگونه كه به دست عيسى عليه السّلام آشكار نمود .
بنابراين ، تنها اعتقاد به ربوبيّت عيسى و نه پيامبران پيش از او ، برترى دادن بدون دليل است .
وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ .
خداوند معناى صدّيقة را با اين سخن خود بيان كرده است : « او كلمات پروردگار خود و كتابهايش را تصديق كرد و او از فرمانبرداران بود » . « 1 »
كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ .
هركس به چيزى نياز داشته باشد ، هرچند آن چيز زمان و مكان باشد ، او آفريده خواهد بود ؛ زيرا نيازمندى ، صفتى است كه هميشه با آفريده خواهد بود و در هيچ حالت از او جدا نمىشود ، و گرنه او آفريننده است ، نه آفريده .
چنانكه بىنيازى صفتى است كه هميشه با آفريدگار است و محال است كه از او جدا شود ، و گرنه او آفريده است . . . بديهى است كه هركس غذا بخورد به شدّت به آن نياز دارد و در اينصورت ، او آفريده است ، نه آفريدگار . جدّا شگفتآور است اگر اين امر بديهى بر خردمندى پوشيده بماند . با اين منطق رسا ، خداوند موضعگيرى مسيحيان را تقبيح مىكند و مىگويد :
انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآياتِ .
از جملهء اين آيات آن است كه مسيح و مادرش غذا مىخورند . پس چگونه مىتوانند خدا باشند ؟
ثُمَّ انْظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ؛
يعنى باز هم بنگر كه آنها چگونه از حق اعراض و بهسبب سركشى و دشمنى آن را تكذيب مىكنند .
هامش
( 1 ) . تحريم ( 66 ) آيهء 12 .