« دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ »
منزلت است . مردى عرض كرد : اى رسول خدا ! درجه چيست ؟ آن حضرت فرمود : « درجه ، عتبهء در خانهات نيست ، بلكه ميان دو درجه ، صد سال فاصله است » .
اعراب
« مِنَ الْمُؤْمِنِينَ »
متعلق به محذوف و حال است براى
« الْقاعِدُونَ »
و
« غَيْرُ » ،
صفت آن ( القاعدون ) است .
« دَرَجَةً » ،
قائم مقام مفعول مطلق براى
« فَضَّلَ »
است ؛ زيرا
« دَرَجَةً »
در اينجا متضمن معناى تفضيل است ؛ يعنى « فضّل اللّه المجاهدين تفضيلا أو تفضلة » .
« كُلًّا »
مفعول اول براى
« وَعَدَ »
و « حسنى » مفعول دوم آن است .
« أَجْراً »
قائم مقام مفعول مطلق مىباشد ؛ زيرا معناى تفضيل را دربر دارد و
« دَرَجاتٍ »
بدل است براى « اجر » .
تفسير
لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ .
اگر كسى به سبب داشتن عذر شرعى همانند كورى ، لنگى و امثال آن از شركت در جهاد خوددارى كند ، معذور است و حتى اگر مؤمنى اخلاصمند باشد و يارى كردن دين و خير و اهل آن را دوست داشته باشد و از صميم قلبش چنين آرزو كند كه اگر اين موانع را نمىداشت ، همگام با مجاهدان در جهاد شركت مىكرد ، مأجور نيز خواهد بود . در حديث آمده است : « انسان به همراه كسى خواهد بود كه او را دوست دارد » ؛ بدين معنا كه اگر انسان ، مجاهدى را صرفا بدين جهت كه او مجاهد است دوست بدارد ، پاداش مجاهدان را دارد و اگر كسى شخص راستگويى را به سبب راستگويى او دوست داشته باشد ، مقام همان راستگو را خواهد داشت . اگر كسى ستمگرى را به سبب ستم او دوست بدارد ، در ستم شريك او خواهد بود و كسى كه