برخى از اهل حلّ و عقد كافىاند . شيعه مىگويد : مراد از اولوا الامر ، اهل بيت عليهم السّلام مىباشند ؛ چه تنها آنان معصوم و پاك از هرگونه آلودگىاند . بر اين اساس ، انديشهء عصمت تنها به شيعه اختصاص ندارد ، بلكه اهل سنّت نيز همانند شيعه بدان معتقدند و اختلاف آنان در تطبيق و تعيين معصوم است . ازاينرو ، كسانىكه به سبب اعتقاد به عصمت ، شيعه را مورد حمله قرار مىدهند ، جز تعصّب و گسترش روح تفرقه و اختلاف ، هيچ توجيهى ندارند .
شيعه بر اثبات عصمت اهل بيت عليهم السّلام چنين استدلال مىكند كه عصمت موهبتى الهى است كه خداوند برخى از بندگانش را بدان اختصاص مىدهد و محال است كه انسان - هرقدر كوشش و تلاش كند - عصمت را از طريق اكتساب به دست آورد ؛ چنانكه صفات ديگر را نظير عدالت و ايمان و . . . از اين طريق به دست مىآورد .
بنابراين ، شناخت عصمت تنها از طريق وحى امكانپذير است . هم از كتاب و هم از سنّت ، بر اثبات عصمت اهل بيت عليهم السّلام نصّ وجود دارد . از جمله ، اين آيه است :
« إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » .
« 1 »
از جمله نصوصى كه بر عصمت اهل بيت عليهم السّلام دلالت دارد ، سخن پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله است كه فرمود : « كسى كه مرا اطاعت كند ، خدا را اطاعت كرده و كسى كه از من نافرمانى كند خدا را معصيت كرده است . كسى كه على را اطاعت كند ، مرا اطاعت كرده است و كسى كه از على نافرمانى كند ، مرا معصيت كرده است » . اين روايت را « حاكم » در كتاب مستدرك روايت كرده و گفته است : اين ، حديث صحيحى است و « ذهبى » نيز آن را در تلخيص مستدرك « تصحيح » كرده است . و نيز در همين كتاب آمده است :
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « على با قرآن و قرآن با على است و اين دو ، هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا اينكه در كنار حوض بر من وارد شوند » . ترمذى در مسند خود ، حاكم در مستدرك خود و ابن حجر در صواعق خود از پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله نقل كردهاند كه آن
هامش
( 1 ) . احزاب ( 33 ) آيهء 33 .