چيز ، خير و صلاح باشد و از چيزى نهى نمىكند ، مگر اينكه در آن ، بدى و تباهى باشد . البتّه ، بيان حكمت امر و نهى الهى براى ما ضرورتى ندارد و ما بر شناخت و جستجوى آن مكلّف نيستيم . وظيفهء ما جز تسليم و اطاعت نيست و نيز بايد ايمان داشته باشيم كه احكام خدا به صلاح دنيا و آخرت ماست .
وَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ يُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ أَنْ تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيماً .
مراد از
« الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ »
كسانى هستند كه مردم را به سوى رهايى از قيدهاى دينى و اخلاقى و دنبالهروى بىقيد و شرط از غريزهء جنسى فرامىخوانند . اينگونه اشخاص در هردورهاى هستند ، از دوران مزدك گرفته تا به امروز ، و تنها اختلافى كه با يكديگر دارند اختلاف در روش است كه برحسب دورانهايشان متفاوت مىباشد .
اين اشخاص در قرن بيستم به نام آزادى و پيشرفت ، شيوهء خود را پيش مىبرند و در تحريك غريزهء جنسى از راه نوشتن داستانها و نمايش فيلمها و اعضاى برهنه و حركات زشت و امثال اينها پا را از حدّ فراتر نهادهاند . اين ، همان كژى و انحراف بزرگى است كه خداوند بدان اشاره كرده است :
« أَنْ تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيماً » .
سؤال : خداوند واژهء توبه را در دو آيهء پياپى و بدون فاصله تكرار كرده ؛ زيرا گفته است :
« وَ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ وَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ » .
مراد از اين تكرار چيست ؟
پاسخ : توبهء اوّل با صرفنظر از اينكه خدا به توبه دستور داده و آن را خواسته ، علّتى است براى بيان زنان حلال و حرام . امّا توبهء دوم بيانگر اين است كه توبه از محرّمات ، مورد دستور خدا و متعلّق ارادهء اوست . مقابل اين اراده ، ارادهء كسانى است كه از شهوات پيروى مىكنند . نظير اين مورد ، آن است كه به فرزندت مىگويى : « اشتريت لك هذا الكتاب لتقرأه ، فاقرأه ؛ اين كتاب را براى تو خريدم تا بخوانى ، پس آن را بخوان » .
در اينجا لفظ قرائت اولى را براى بيان سبب خريدن كتاب آوردى ؛ امّا قرائت دوم را براى اين منظور آوردى كه آن را از فرزندت مىخواهى و او را بدان دستور مىدهى .