اعراب
« خاشِعِينَ »
حال براى ضمير
« يُؤْمِنُ »
است ؛ زيرا اين ضمير به « من » برمىگردد و آن به معناى جمع است . جملهء
« لا يَشْتَرُونَ »
نيز حال است .
« عِنْدَ رَبِّهِمْ »
حال براى ضمير
« لَهُمْ »
و
« عِنْدَ »
مىتواند متعلّق به
« أَجْرُهُمْ »
باشد .
تفسير
وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خاشِعِينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ .
مراد از
« ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ »
قرآن و مراد از
« ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ »
تورات و انجيل است .
آيه ، تمامى كسانى را كه از اهل كتاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله ايمان آورده و مىآورند ، دربر مىگيرد و اختصاص به « نجاشى » و يا به « عبد اللّه بن سلام » ندارد ؛ چرا كه لفظ آيه عام است و دليلى هم بر تخصيص وجود ندارد . وقتى كه خداوند سبحان ايمان به محمّد صلّى اللّه عليه و آله را از كسى كه اصلا به خدا و كتابى ايمان ندارد بپذيرد ، پس سزاوارتر است كه اين ايمان را از اهل تورات و انجيل بپذيرد ؛ بهويژه پس از آنكه آنان دين خود را رها كنند ؛ زيرا دشوارترين مسئله براى انسان ، رها كردن دينى است كه با آن انس گرفته و آن را از پدران و اجداد خويش به ارث برده است .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ .
خداى سبحان سورهء آل عمران را با اين آيه به پايان برده است ؛ آيهاى كه دستور به تقواى الهى و امر به جهاد با دشمنان خدا را يكجا جمع كرده است . در تفسير آيهء 155 سورهء بقره در عنوان « صبر » و عنوان « انواع پاداش صابران » به تفصيل دربارهء صبر سخن گفته شد .