از سخنان على عليه السّلام است كه فرمود : « بهشت با سختىها و جهنّم با شهوتها همراه است . . . . قيمت جانهاى شما تنها بهشت است ، پس آنها را جز به بهشت نفروشيد » .
در اينباره ، پيشتر و در هنگام تفسير آيهء 155 سورهء بقره در بخش « ثمن الجنّة » ، سخن گفته شد .
شعارهاى دينى
بىهيچ ترديدى شعاير دينى همچون عبادتگاهها و نماز ، امورى مقدّس است ، بلكه اين شعارها يك ضرورت دينى مىباشد كه بايد وجود داشته باشد ؛ چراكه هر دولت و يا گروهى كه اصل واحد و مشتركى آنان را گرد مىآورد ، بايد شعارى داشته باشد كه با آن شخصيّت خود را بروز دهد و پيروان و تابعان خود را گرد هم آورد . لكن شعار تنها ، معيار نيست ؛ بلكه اين شعار بايد كارايى و اثر عملى نيز داشته باشد ؛ به عنوان مثال : هدف از نماز ، صرفا ركوع و سجود نيست ، بلكه بايد بر نمازگزار اثر بگذارد ، نظير اينكه او را از فحشا و منكرات باز دارد . همچنين مراد از مسجد ، اين نيست كه در آن گرد آييم و اللّه اكبر و لا إله الّا اللّه بگوييم ، بلكه بايد با يكديگر همكارى كنيم و مخلصانه به دنبال چيزى باشيم كه در آن ، خير همگان است .
در عصر ما ، بسيارى از مردم شعارهاى دينى را وسيلهاى براى گمراه كردن ديگران قرار مىدهند و نيز پوششى مىسازند كه در وراى آن ، آرزوهاى استعمارى و اهداف صهيونيستى را پنهان مىكنند ؛ مثلا بسيارى از گروهها و تشكيلاتى كه نام دينى يا فرهنگى و يا ملّى را با خود دارند از مراكز جاسوسى بيگانه دستور مىگيرند و بودجهء آنها از غنايم شركتهاى نفتى تأمين مىشود . امّا آنچه خوشحالكننده مىباشد اين است كه ماهيت اين گروهها بر همگان آشكار شده است . بنابراين ، كسى كه پيراسته بوده و وابسته نباشد ، به آنها اعتماد نمىكند و نيز با اين گروهها جز خيانتكارى كه دين و كشورش را به شيطان فروخته است ، همكارى نمىنمايد .