عمل كند و وام را بهطور كامل بپردازد . اين حكم تنها به وام اختصاص ندارد بلكه تمام امانات را دربرمىگيرد .
خداوند تعالى فرموده است : « خدا به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحبانشان بازگردانيد » . « 1 » پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « به نماز شخص ، روزه ، زيادى حج ، زيادى كار نيك و عبادت شبانهاش ننگريد ، بلكه به راستگويى و اداى امانت توسط او بنگريد » . امام زين العابدين عليه السّلام فرمود : « اگر كشندهء پدرم شمشيرى را كه با آن پدرم را كشته است در نزد من به امانت بسپارد ، هرآينه آن شمشير را به وى بازمىگردانم » .
وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ .
فرق است ميان پذيرفتن شهادت و شهادت دادن ، چراكه پذيرفتن شهادت آن است كه فردى از شما بخواهد كه براى ثبوت حق و يا وامى به نفع او شهادت دهى . در اينجا پذيرفتن درخواست او واجب كفايى است ، نه عينى . چنانكه در تفسير آيهء
« وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا »
بيان شد . امّا شهادت دادن آن است كه پس از آنكه شخص اصل شهادت را تحمّل كرد و پذيرفت ، صاحب حق از وى مىخواهد كه در دادگاه حاضر شود و شهادت دهد . در اين حالت ، اگر اثبات حق به شهادت دادن او بستگى پيدا كند و ضررى هم متوجّه وى نگردد ، واجب است كه در دادگاه حاضر شود و شهادت دهد و اگر از اين كار خوددارى كند ، گناهكار است ؛ زيرا خداوند تعالى مىفرمايد :
« وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ » .
معناى
« آثِمٌ قَلْبُهُ »
آن است كه وى همچون كسىكه عمدا مرتكب گناه شده ، مجازات مىشود ؛ زيرا قصد و عمد از ويژگىهاى قلب است .
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 58 .