معاش مردم مربوط مىشود ؛ امّا اينكه در آيه ، تنها به كشتزار و دام اشاره شده ، بدان جهت است كه صنعت و توابع آن ، به اندازهاى كه امروزه اهمّيت دارد در آن زمان ، اهمّيت نداشت .
كشتزار ، دام و امثال آن ، از ديدگاه اسلام ، از همان احترامى برخوردارند كه خون [ يك مسلمان ] برخوردار است و اگر كسى به يكى از آنها تجاوز كند به انسانيت تجاوز كرده است . حتّى اگر كشت و دام به دشمن در حال جنگ تعلّق داشته باشد [ تجاوز به آن جايز نيست ] ، چراكه پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله از قطع درختان و تخريب كشتزار و آبادىها و نيز از انداختن مواد سمّى در مناطق مشركان در دوران جنگ و يا صلح منع كرده است . اگر ما دين اسلام را با آنچه كشورهاى استعمارگر و به اصطلاح ، متمدّن امروز انجام مىدهند و با سلاحهاى شيميايى به كشتزارها و درختان و انسان و حيوان حمله مىكنند و با بمبهاى اتمى هوا را آلوده و زنان و كودكان را قتلعام مىكنند ، مقايسه كنيم مىتوانيم به انسانيّت ، رحمت و عدالت اسلام و نيز به توحّش و ستمگرى و تجاوز غرب پىببريم .
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ .
هيچ فسادى بزرگتر از برانگيختن جنگها و به كار گرفتن سلاحهاى ويرانگر برضد ملّتها به منظور حكومت كردن بر آنها و غارت دارايىهاى آنان و محروم ساختن ايشان از آنچه كه با كدّ يمين و عرق جبين بهدست آوردهاند ، وجود ندارد .
وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ .
انسان پاك و اخلاصمند نه تنها انتقاد و اندرز را مىپذيرد ، بلكه در جستجوى آن است و از آن استقبال مىكند ؛ زيرا او جز حقيقت و واقعيت ، هدفى ندارد و مدح و ستايش ديگران را نمىجويد ، چراكه كارش صرفا براى خداست ، نه براى بهدست آوردن شهرت و آوازه . امير مؤمنان عليه السّلام در سخنى كه پرهيزگاران را توصيف مىكند ، چنين مىفرمايد : « آنان از اعمال اندك خود خشنود نمىشوند و اعمال زياد خود را بسيار نمىدانند ؛ چراكه آنها در نزد خود متّهم