مفسّران - طولانى است ، بر خلاف كشتن كه رنج آن كوتاهمدت است .
فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا .
واژهء
« جَزاءُ »
هم براى خوبى و هم براى بدى به كار مىرود . مورد اوّل ، نظير آيهء
« وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً » .
« 1 » مورد دوم ، همانند آيهء
« فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها » .
« 2 » خزى ، به معناى رسوايى و مجازات است .
أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ .
خداوند با اين آيه و ديگر آيات ، خوراك پاكيزه و لباس فاخر را تحريم نكرده ، بلكه به كسانى كه دين خود را به دنيا مىفروشند و براساس ستمكارى و استثمارگرى زندگى مىكنند ، هشدار داده است ؛ چراكه خدا از ايجاد فساد در زمين نهى مىكند و نه از زيور زندگى و نعمتهاى آن و حتّى خداى - عزّ و جلّ - كسانى را كه نعمتها و لذتهاى دنيا را بر خود حرام مىكنند به شدّت محكوم كرده است :
« قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا » ؛
« 3 » يعنى زيور و روزى دنيا براى كسىكه آن را از طريق حلال بهدست مىآورد حلال و براى كسىكه آن را از راه چپاول و غارت و غش و نيرنگ بهدست مىآورد حرام است .
كوتاه سخن آنكه ، اصل اسلامى و قرآنى آن است كه تمام مردم با يكديگر در زندگى و انجام كارهايى كه در آن سعادت همگان باشد همكارى كنند ؛ امّا اصل صهيونيستى و استعمارى اين است : « مادام كه من زنده هستم ، بگذارم تمام دنيا نابود شود » . هركس برطبق اين اصل زندگى كند ، يك صهيونيست نفرين شده خواهد بود ، خواه از اين موضوع آگاه باشد و يا نباشد و بايد عدالت آسمان و زمين به سراغ او بيايد و او را سركوب و خوار سازد .
هامش
( 1 ) . انسان ( 76 ) آيهء 12 .
( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 93 .
( 3 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 32 .