چه وقت انسان حقيقت خويش را در خواهد يافت كه او بندهء خداست و خداست كه يكتا و بى همتاست ؟
مسلما وقتى به اين حقيقت پى مىبرد كه به رنج و مصيبتى گرفتار آمده باشد در اين هنگام است كه حجابهاى غفلت و شرك از مقابل ديدگان او به كنارى مىرود و قدرت خداوند تعالى تجلى مىيابد .
در سورهء يونس سه بار بر اين حقيقت تأكيد مىشود و با قصهء قوم يونس و يونس كه خدا اين سوره را به نام او ناميده است تناسب دارد . خداوند پس از آن كه قوم يونس را عذاب احاطه كرده بود عذاب را دفع كرد و آنان را برهانيد .
/ 320 در آيات اين سوره از مجادلهء كفار در پيرامون قرآن مىخوانيم و شايد اين نيز يكى از موارد معارضهاى باشد كه در اين سوره به آن فرمان شده است . ( 15 / 17 ) براى آن كه هر كس بتواند در مواجهه با طاغوتان و قواى طبيعت معارضه كند بايد از بتانى كه نه سود مىدهند و نه زيان بپرهيزد . ( 18 ) و به تأخير افتادن عذاب آنان به سبب سخنى است كه پيش از اين از پروردگار صادر گشته . ( 19 ) و علم غيب در نزد اوست ( 20 ) و مكر خدا از هر چه در تصور آيد سريعتر است و رسولان ( دو فرشتهء ) او هر مكرى را مىنويسند . ( 21 ) قرآن مىگويد مردمى هستند كه چون خطر فراز آيد خدا را به زارى مىخوانند و پس از رفع خطر به همان حال كه بودند باز مىگردند . ( 22 / 23 ) آن گاه زندگى دنيا را مثل مىزند كه چون بارانى است كه موجب روييدن نباتات مىگردد ( 24 ) سلامت در نزد خداست و اوست كه مردم را به راه راست هدايت مىكند ( 25 ) و اين مژدهء سلامت ويژهء كسانى است كه نيكى مىكنند اما مجرمان را جايگاه آتش است .
( 26 / 27 ) همچنين ما را فرمان مىدهد كه بتان را نپرستيم زيرا بتان از پيروان خويش تبرى مىجويند و كيفر كافران با خداست ( 28 / 30 ) هم چنان سخن ادامه مىيابد در بيان حقيقت بتان كه موجوداتى بى ثباتند و سرگشته و پيروانشان جز از پندارى پيروى نمىكنند . ( 36 )
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: احمد آرام
ص٢٦٨