[ 34 ] چرا بايد انسان سخن طبيب و مهندس و كارشناس نظامى را بشنود و اوامر و دستورهاى آنان را بدون تحقيق يا بحث بشنود ولى جايز نيست كه از حبر و راهب مطلقا پيروى كند ؟ براى پاسخ به اين سؤال كه يهود و نصارا هم آن را مطرح مىكردند ، به قرآن مراجعه مىكنيم و مىگوييم كه مراجعه به هر كارشناس و خبيرى نيازمند دو امر است : اول : اعتماد و اعتقاد به اين كه او واقعا صاحب علم و اطلاع در موضوع مورد نظر است . بنا بر اين هيچ گاه به پزشكى كه علم او در پزشكى مورد ترديد است مراجعه نمىكنيم . دوم : بايد به امانت او اعتماد داشته باشيم ، به اين معنى كه خيانت نمىكند . مثلا رئيس يك دولت هرگز طبيبى را كه از جناح مخالف است برنمىگزيند و فرمانده لشكر به راهنماييهاى افسرى كه در دوستى او شك دارد گوش نمىسپارد . پس هر چه موضوع مهمتر باشد نياز به اعتماد بيشتر داريم . ولى گاه بشر به اهميت قضيه آگاه نيست مثلا به يك خبره مراجعه مىكند / 164 بدون آن كه به او اعتماد كافى باشد همانگونه كه يهود چنين بودند . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! بسيارى از حبرها و راهبان اموال مردم را به ناشايست مىخورند . » خوردن مال كسى را بدون اين كه حقى در آن داشته باشد ، ساده‌ترين عمل