/ 158 و از ابو جعفر و ابو عبد اللَّه عليهما السلام روايت شده كه گفتند :
« سوگند به خدا نه روزه گرفتند و نه نماز خواندند ، حرامى را حلال كردند و حرامى را حلال پس از آنان متابعت كردند و آنان را پرستيدند بىآن كه بدانند كه چه مىكنند » . « 6 » امروز بسيارى از مسلمانان را مىبينيم كه نصوص دينى و الهام عقل را ترك گفتهاند و تسليم برخى مدعيان علم و دين شدهاند با آن كه نيك مىدانند كه اينان بر حسب اهواء خود يا در اثر فشارهاى اجتماعى چيزهايى را حلال و چيزهايى را حرام مىكنند . از پى احزاب و سازمانهايى مىروند و كوركورانه از آنها پيروى مىكنند ولى آيا خداوند اين كسان را كه از بركات نعمت عقل كه به آنها عنايت شده ، خويشتن را بىبهره ساختهاند ، در اعمالشان معذور خواهد دانست . دريغا كه اينان با بهره نگرفتن از نيروى عقل و خرد خويش خود را در شمار چارپايان گمراه درآوردهاند ، در حالى كه خداوند ايشان را با صورت انسانى آفريده است . آيا آن كه خداوندش چشم داده تا پيش پاى خود بنگرد ولى او چشم بيناى خود بر هم مىنهد و هم چنان در راههاى ناشناخته گام مىنهد تا در حفرهاى سرنگون مىگردد . اين عمل خود را چگونه توجيه مىكند . بزرگترين بدبختى انسان در عالم سياست و دين تقليد كوركورانه است از صاحبان قدرت و شهرت .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 32 تا 35 ]
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلاَّ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ ( 32 ) هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ( 33 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ
هامش
( 6 ) - همان مأخذ .