[ سؤال 2709 ] 13291318
بسمه تعالى 10 / 2 / 1362
محضر مبارك رهبر كبير انقلاب اسلامى ، منجى مستضعفين جهان ، حضرت امام خمينى ، مدّ ظله العالى
محترماً معروض مىدارد : اينجانب دانشجوى مركز آموزش افسرى ژاندارمرى جمهورى اسلامى ايران هستم و جهت طىّ دوره آموزشى از روستاى جاسب قم به پادگان 22 بهمن ( ونك سابق ) عزيمت كردهام ، اشكالى در مورد شكسته بودن نماز دانشجويان شهرستانى در پادگان وجود دارد ؛ با توجه به اينكه مدت يكسال را بايد به طور شبانهروزى در اين پادگان به سر بريم و ليكن پنجشنبه و جمعهها را به داخل شهر مىرويم و با در نظر گرفتن حكم بلاد كبيره ، اين مسأله را چندگونه بيان مىفرماييد ، حدود پانصد نفر از دانشجويان كه از شهرهاى مختلف به اين محل عزيمت كردهاند با اين اشكال روبهرو هستند ؛ آيا ما مىتوانيم پادگان را وطن دوم خود حساب كنيم يا خير ؟ مستدعى است در مورد نماز و روزهمان ما را راهنمايى فرماييد .
بسمه تعالى ، هر محلى كه قصد سكونت دائم در آنجا ندارد ، وطن نمىشود و در فرض مسأله ، نماز شكسته و روزه صحيح نيست ؛ مگر تصميم بگيريد كه ده روز در مركز آموزش بمانيد كه نماز تمام و روزه صحيح است و بعد از ده روز ، رفت و آمد تا فاصلهء كمتر از 5 / 22 كيلومتر مانع ندارد .
[ سؤال 2710 ] 509 - 89
2 . مسأله ديگر در خصوص افرادى است كه بدون قصد توطّن ، ساليان متمادى در يك شهر سكنا دارند . آيا اگر 8 يا 10 سال مانده باشند ، صدق توطّن مىكند يا بايد بيشتر بمانند ؟ و در هر صورت ، ميزان چه مقدار است ؟
بسمه تعالى ، مقدار ذكر شده ، كافى در صدق وطن نيست .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 64
مساهمون: السيد الخميني
ص٦٤