[ سؤال 3754 ] 2506 - 5483
2 . هرگاه فردى به دلايلى مجبور باشد به مدت چند سال در تهران كه از بلاد كبيره است زندگى كند و در اين چند مدت قصد اقامت موقت نمايد و همچنين محل كار و منزلش نيز در دو محله مختلف تهران باشد ، طبق فتواى حضرت امام نماز و روزهاش قصر است - با توجه به اينكه محل كار و منزلش در دو نقطه يعنى دو محل مختلف و با فاصلهء زياد مىباشد و هر روز بايد اين راه را برود - سؤال اين است كه اگر اين فرد برايش مقدور نباشد در مدت اين چند سال ، آن هم هر سالى بيش از چند روز به زادگاه اصلى خود برود و با توجه به اينكه روزهء ماه رمضان را نيز نمىشود بيش از يك سال عقب انداخت ، بنابر اين تكليف روزهء اين فرد چگونه بوده و چه حكمى دارد ؟
بسمه تعالى ، قضاى روزهء هر سال را از رمضان بعد نبايد تأخير بيندازيد و اگر تأخير بيندازيد ، براى هر روز بايد يك مد طعام - كه تقريباً ده سير است - به فقير بدهيد .
[ سؤال 3755 ] 18595031
بسمه تعالى
دفتر امام خمينى ، با درود بر امام امت و سلام بر شهيدان و ياد آوارگان و معلولان
احتراماً ؛ پيرو نامهء قبلى كه شما درباره آن مسأله فرموده بوديد كه در محل كار ( مشكين شهر ) بدون قصد ماندن ده روز ، حكم مسافر را داريد ، صحيح اين مسأله در رساله امام هم بود ؛ اما فرموده بوديد كه بايد قصد كنيد ده روز در محلى ( مشكين شهر ، محل كار ) بمانيد . بايد عرض كنم كه شغل اينجانب طورى است كه نمىتوانم قصد اقامت ده روز را بنمايم ؛ چون هر روز امكان دارد جهت بازديد و يا خريد و يا . . . به روستاهاى دوردست و يا شهرهاى ديگر مسافرت نمايم . و همچنين نوشته بوديد كه بايد در وطن باشيد . بايد عرض كنم كه براى اين كار بايد يك ماه مرخصى بگيرم تا در
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 560
مساهمون: السيد الخميني
ص٥٦٠