تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 539

مساهمون:

ص٥٣٩
ناچار باشيم براى سال‌هاى سال به همين منوال در قزوين ساكن و در تاكستان اشتغال به كار داشته باشيم ، وضع ما از نظر نماز و روزه چگونه خواهد بود ؟ آيا بايد نماز را شكسته خواند و قضاى روزه‌هاى ماه رمضان را به‌جاى آوريم يا راه ديگرى وجود دارد ؟ توضيح اين‌كه گرفتن 30 روز روزه قضا در روزهاى غير ادارى و تعطيل و روزهايى كه مرخصى هستيم بسيار مشكل خواهد بود . چون از چنين روزهايى معمولًا به منظور مسافرت به شهرهاى ديگر و ديدار اقوام استفاده مىنماييم . در ضمن بسيارى از كاركنان ساير ادارات شاغل در تاكستان وضع مشابهى با وضع ما دارند . بسمه تعالى ، حكم مسافر داريد و قضاى روزه را بايد تا سال بعد يا در وطن يا در محلى كه قصد ماندن ده روز كنيد انجام دهيد . [ سؤال 3717 ] 18381013 بسمه تعالى 10 / 12 / 1361 خدمت رهبر انقلاب اسلامى حضرت آيت اللَّه خمينى سلام عرض مىنمايم . تربت حيدريه منزل و مسكن من است ولى با زن و بچه‌هاى خودم در پاسگاه در 20 فرسنگى هستم ولى معلوم نيست كه چند روز در اين پاسگاه باشم يا چند سال و شما گفته بوديد كه قصد ده روز بكنيد ممكن است در روز دو بار به مأموريت برويم يا چند روز يك بار و يا هر روز برويم از يك فرسنگى تا شش فرسنگى بروم و برگردم با قصد ده روز هم كه نمىشود از حد دور شد ، يعنى تا صداى اذان شنيده نشد قصد به هم مىخورد حاليه نماز كه شكسته خوانده مىشود روزه در چه موقع بايد گرفته شود چون تا آخر عمر نماز شكسته است . بسمه تعالى ، بدون قصد ده روز حكم مسافر داريد و قضاى روزه هر سال را نبايد از رمضان بعد تأخير بيندازيد و لو به اين نحو كه در محلى قصد ده روز نماييد .