هر هفته براى ديدن خانواده به ده مىرفتم . در طى اين مدت تحصيلى به علت ندانستن مسأله و به علت اينكه هيچ موقع خود را مسافر حساب نمىكردم و سارى را وطن دوم خود حساب مىكردم ، نماز را تمام مىخواندم و اين امر پنج سال ادامه داشت .
اكنون نمىدانم كه بايد آن نمازها را قضا كنم و دو ركعتى بخوانم يا اينكه نه ؟ از آنجايى كه اكنون در جبهه هستم و بايد اين مسائل را در وصيتنامه تذكر دهم ، لذا از مقامات مسئول تقاضا دارم كه مرا راهنمايى كنيد . در صورت ممكن ، مسأله را به امام اطلاع دهيد ، شايد كه امام راهنمايى لازم را بكند . همانطور كه مىبينيد مدتش زياد است ( پنج سال ) و قضايش مشكل و توانايى مالى هم ندارم كه برايم قضا نمايند .
بسمه تعالى ، در فرض سؤال ، شما در محل تحصيل حكم مسافر داشتيد و نمازهايى كه بر خلاف وظيفهء مسافر ، در سفر خواندهايد قضا دارد ، ان شاء اللَّه موفق باشيد .
[ سؤال 3097 ] 1538522
بسمه تعالى
بعد از حمد و ثناى پروردگار و سلام بر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و عرض سلام بر رهبر عالىقدر اسلام و امام امّت ، چند سؤال دارم كه با كسب اجازه ، به عرض مىرسانم .
1 . در سالهاى 56 و 57 در خدمت ارتش بودم . محل خدمتم لويزان و حدود 24 كيلومتر از منزلمان فاصله داشت ؛ هر روز از ساعت 6 صبح تا 2 بعد از ظهر در محل خدمت حاضر مىشديم . وضع نماز و روزهء بنده كه در آن زمان كامل بهجا مىآوردم چگونه و تكليف بنده چطور بود ؟ نماز ، قصر بوده يا درست ؟
2 . محل شغل فعلى بنده تا منزل مسكونى در تهران ، حدود 95 كيلومتر فاصله دارد . در مدت سال ، بنده يك هفته در تهران و يك هفته در محل كارم بودهام و تا كنون نماز و روزه را درست يعنى چهار ركعتى بهجا آوردهام و روزه نيز گرفتهام .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 263
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٦٣