[ سؤال 3085 ] 1530512
بسمه تعالى 29 / 7 / 1361
حضور محترم امام امت ، خمينى بزرگ ، سرور و مولاى ما
خواهشمندم پاسخ مسأله زير را مرقوم فرماييد .
اينجانب از سال 1354 از قم خارج شدم و جهت ادامهء تحصيل به شيراز رفتم ؛ يك سال در شيراز و چند سال در تهران تحصيل كردهام ؛ دانشجويان دانشكده كه اغلب از شهرستانهاى ديگر به تهران آمده بودند ، با توجه به اينكه حداقل براى چهار سال در تهران خواهند بود و روشن نبودن مسأله وطن دوم ، به گمان اينكه نظر شما در مورد تهران ( شهرى كه در آن تحصيل مىكردند ) ، احتساب آن به عنوان وطن دوم است ، نماز ، روزه و . . . خود را مطابق معمول در وطن اول خود انجام مىدادند و حكم بلاد كبيره را نيز اجرا نمىكردند ؛ كه البته از زمانى كه حكم جنابعالى را ديدهايم ( قريب 5 / 2 سال پيش تا به حال ) آن را به اجرا در مىآوريم .
خواهشمند است بفرماييد تكليف نماز و روزهء ما در طى 5 - 6 سال تحصيلىمان چه مىشود ؟ آيا صحيح است يا بايد آنها را قضا نماييم ؟
در ضمن نمىدانم در مدت يك سالى كه در شيراز بودهام آيا نماز و روزهام را مطابق احكام مربوط به مسافر انجام دادهام يا به طريق وطن دوم . در اين مورد نيز تكليف اينجانب را بيان فرماييد . خدايا ، خدايا ، تا انقلاب مهدى ، خمينى را نگهدار
بسمه تعالى ، اگر اعمالى كه انجام دادهايد بر خلاف وظيفه بوده ، بايد قضا نماييد و در شيراز حكم مسافر داريد . ولى در فرض مسأله قضا واجب نيست .
[ سؤال 3086 ] 804 - 7416
4 . اينجانب با تصور اينكه اقامتى نامحدود ولى نه هميشگى ، شرايط وطن دوم را داراست ، تا چندى پيش ، نمازهاى خود را در شهرى كه در آن اقامت گزيدهام ، بدون
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 257
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٥٧