مىشود و قصد هم كرده و نماز را درست مىخواند ، لكن با عدم توجه يا با جهل به مسأله هميشه روزهاى پنجشنبه و جمعه به شهر خودش مىرود . بالاخره تا يك سال و اندى نماز را درست مىخواند ، با توجه به اينكه در اين مدت هيچ وقت ده روز نمانده و به گمان اينكه چون از اول قصد كرده نمازش درست است ، آيا از اين به بعد كه باز هم ده روز نخواهد ماند بايد نماز را قصر بخواند يا درست ؟ و به فرض قصر بودن نماز ، آيا نمازهايى كه خوانده قضا دارد يا خير ؟
بسمه تعالى ، با فرض اينكه به اندازه مسافت از وطن خود دور شده است در فرض مرقوم ، نماز شكسته است و آنچه بر خلاف وظيفه انجام داده است بايد اعاده نمايد .
[ سؤال 3067 ] 8776 - 1059
2 . كسى مسألهاى را از فردى پرسيده و آن فرد مسأله را اشتباه گفته و سائل بعد از مدتى فهميده است كه عملش اشتباه بوده است . مثلًا نماز را مدتى تمام خوانده در حالى كه بايد شكسته مىخوانده ، آيا بايد اشتباه خود را جبران كند و نمازهاى گذشته را قضا كند يا خير ؟
بسمه تعالى ، اگر به جاى اينكه نماز را شكسته بخواند تمام خوانده و مىدانسته نماز مسافر شكسته است بايد قضا كند .
[ سؤال 3068 ] 8670 - 1043
5 . شخصى در تهران كه وطن او نيست آمده براى كار و هر روز از محل كار تا منزلش مسيرى را طى مىكرده و طبق فتواى حضرت امام در بلاد كبيره بايد نماز شكسته مىخوانده و روزه نمىگرفته و مسأله را نمىدانسته يا سؤال كرده به او جواب درستى ندادهاند ، حالا كه مسأله براى او روشن شده تكليف نمازهايى كه تمام خوانده و روزههايى كه گرفته چيست ؟
بسمه تعالى ، روزه و نمازى كه پس از بزرگ [ و ] خارق العاده شدن تهران
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 248
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٤٨