* جور
از جور رضا شاه كُجا داد كُنيم * زين ديو ، بَرِ كه ناله بُنياد كُنيم
آن دم كه نَفَس بود ، رَه ناله ببست * اكنون نفسى نيست كه فرياد كنيم
* رهن باده
* بيتى از يك غزل ناتمام
بهار آمد و سجّاده رهن باده كُنيم * به رَغم شيخ ريا اين عمل اعاده كُنيم
ديوان امام ( فارسى ) — صفحه 443
پدیدآورندگان: السيد الخميني
ص۴۴۳