مقرر كرده .
وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً
و نگهبانانى بر شما مىگمارد . » قشرى كه فضا را احاطه كرده تا اشعهء كيهانى بر ما نتابد و كوههايى كه بر روى زمين آفريده تا زمين را از لرزش باز دارند و درياهاى پهناورى كه گازهاى موذى را جذب مىكنند همه رسولان پروردگارند ، براى حفاظت بندگانش . غدههايى كه در جسم بشر هستند و سبب توازن آن مىشوند و مواد را در بدن توزيع مىكنند و مدافعانى كه در درون جسم آدمى به كار مشغولند چون گلبولهاى سفيد و صدها دستگاه دقيق ديگر كه در سلامت جسم انسان به كار گرفته مىشوند ، همه و همه نگهبانان خدايى هستند .
ولى حفاظت و مواظبت از انسان به اين امور كه برشمرديم منحصر نيست .
هزارها حادثه است كه زندگى انسان را به خطر مىاندازند كه حتى يكى از آنها كافى است كه به حيات او پايان دهند . گاه انسان از بلندى مىافتد يا در راه پايش ليز مىخورد ، و بر زمين مىغلطد ، يا ناگهان سنگى سرگردان به شقيقهاش مىخورد ، گاه اتوموبيلش از روى برف سر مىخورد و به راست يا چپ منحرف مىشود تا به اتوموبيل ديگرى بزند و گاه نزديك است كه به كوه بخورد يا در درهاى ژرف سرنگون شود ، در همه اين حوادث احتمال هلاكت هست ولى خدايى هست كه تو را در پناه لطف خود دارد و از هلاكت مىرهاندت . آرى ، نگهبانانى از سوى خداوند گرداگرد تو را گرفتهاند و نجاتت مىدهند و از مرگت مىرهانند ولى تا كى ؟
تا آن زمان كه پيمانهء عمرت لبريز شده باشد ، و چون لبريز شد آن گاه آن نگهبانان خود جانت را مىستانند .
حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا وَ هُمْ لا يُفَرِّطُونَ
تا چون يكى از شما را مرگ فرا رسد فرستادگان ما بىهيچ كوتاهى و شكستى جان او بگيرند . » / 90 سؤالى كه به ذهن مىآيد اين است كه آيا آن نگهبانان خطا نمىكنند ؟ و در كار خود ابراز قصور و شكست نمىكنند ؟ آيا چنان نيست كه جان كسى را پيش از