هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
- اين حجتهايى است از جانب پروردگارتان و رهنمود و رحمت است براى مردمى كه ايمان مىآورند . » [ 204 ] بر هر انسانى واجب است كه اين حجتها را بزرگ شمارد . و چون قرآن خوانده شود به گفتگوهاى خود پايان دهند و به آن گوش دهند .
وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
- چون قرآن خوانده شود به آن گوش فرا دهيد و خاموش باشيد ، شايد مشمول رحمت خدا شويد . » يعنى به سعادت و رفاه برسيد و اين به سبب گوش فرا دادن به آيات خدا حاصل شود .
چگونه از قرآن دور نشويم ؟
[ 205 ] چه بايد بكنيم تا از قرآن فاصله نگيريم و همانند كسانى نشويم كه دلهايشان درك نمىكند و گوشهايشان نمىشنود و چشمانشان نمىبيند . آرى ، بايد به خواندن قرآن مداومت ورزيم و همواره آيات الهى را و اسماء او را به ياد داشته باشيم و اين امر به چند شرط حاصل خواهد شد :
اولا : اين يادآورى و تذكّر در دل باشد تا از ريا و نفاق و قشريگرى دور باشد .
ثانيا : ياد خدا با تضرع و تذلل همراه باشد و ذكر كننده همواره به اين امر معترف باشد كه بندهء درماندهاى است و مالك سود و زيان خويش نيست .
ثالثا : از خدا بترسد و مرتكب كارى كه نافرمانى او باشد نشود .
رابعا : ذكر ، آشكار و با صداى بلند نباشد تا احتمال ريا در آن نرود و در / 529 اعماق دل و جان او نفوذ كند .
خامسا : ذكر در هر صبح و شام بود و اين امر سبب مىشود كه هر چه بيشتر غفلت را از انسان دور سازد .