مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ إِلَيْها فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلاً خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 189 ) فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 190 ) أَ يُشْرِكُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ ( 191 ) وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ ( 192 )
انسان : داستان آغازين
رهنمودهايى از آيات :
اگر انسان در كتاب زندگى بينديشد به حقيقت پى خواهد برد و همچنين است اگر در نفس خود تدبّر كند و در پى يافتن اين سؤالها باشد كه من كيستم ؟
چگونه آفريده شدهام ؟ چه دارم ؟ و سررشتهء كارهاى من به دست كيست ؟ .
من موجودى هستم كه خود مالك سود و زيان خويش نيستم مگر در حدود حريت و امكانهايى كه خدا به من عطا كرده است . من علم غيب نمىدانم به دليل اين كه به سبب عدم آگاهىام از آينده زيانهاى بسيار مىبينم . آنچه را هم كه از من پوشيده است نمىبينم . بسا حوادث ناروا كه من خود به استقبال آنها مىروم . انسان نيازمند است به پيامبرى كه او را به آينده هشدار دهد ، و او را از آن بر حذر دارد و به او بشناساند كه چگونه از آينده بهرهمند گردد .
خدا مرا چگونه آفريد ؟
خداوند ، غريزهء جنسى در پدر و مادر من قرار داد آن گاه كه آن دو را از يك