قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً
- بگو : علم آن نزد پروردگار من است .
تنها اوست كه چون زمانش فرا رسد آشكارش مىسازد . فرا رسيدن آن بر آسمانيان و زمينيان سنگين است . جز به ناگاه بر شما نيايد . » به نظر من ساعت هر طايفهاى ، در زمانى به پايان مىآيد . و چون به پايان رسيد آنان را چه سود خواهد رسيد ؟ زندگى در طايفهء ديگرى جز آنها ادامه خواهد يافت . مثلا زمان قوم لوط زمانى كه عذاب به صورت زلزلهء عظيم بر آنان فرو آمد به پايان رسيد و پايان زمان فرعون و قومش وقتى بود كه در دريا غرق شدند . و اين زمان بدون هشدار قبلى و ناگهان فرا مىرسد .
اكنون اين سؤال باقى مىماند كه چرا مردم در برابر رسول اكرم ( ص ) چنين سؤالى را مطرح كردند ؟ آيا آنان خود مسئول اعمال خود نبودهاند و بر ايشان پايان كار و رسيدن ساعتشان اهميتى نداشته ؟ يا اين كه رسول از آن آگاه بوده است .
يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها / 509 قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ
- چنان از تو مىپرسند كه گويى تو از آن آگاهى . بگو علم آن نزد خداست . » و اوست كه مقرر مىدارد كه وقت امتحان در چه زمانى به پايان مىآيد و به مشيت مطلقهء خود زمان پاداش را معين مىكند .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
- ولى بيشتر مردم نمىدانند . » اين حقيقت واضح اين است كه سرنوشت بشر به دست خداى پيروزمند است نه به دست خود ايشان يا به دست پيامبر ( ص ) .
/ 510
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 188 تا 192 ]
قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلاَّ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 188 ) هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ