دروغ مىبندند و مدّعى / 382 رسالت پروردگار مىشوند ، به هنگامى كه تحت فشار قوم خود قرار گيرند كار را رها كرده و مىروند . از اين رو مؤمنان قوم شعيب مىگويند :
قَدِ افْتَرَيْنا عَلَى اللَّهِ كَذِباً إِنْ عُدْنا فِي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْها
- پس از آنكه خدا ما را از كيش شما رهانيده است ، اگر بدان باز گرديم بر خدا دروغ بسته باشيم . » در حالى كه خداوند ايشان را از ضلالت طاغوت رهانيده ، پس بازگشت به آيين پيشين ، با آن كه به بطلان آن به حد كافى آگاهى يافته بودند ، تكذيب حقيقت خواهد بود و انكار آشكار آيات خداوند . در اين صورت عذاب خدا را مضاعف خواهند يافت .
از سوى ديگر بازگشت به آيين باطلى را كه خداوند آنها را از آن رهانيده است ، جز به قهر و اكراه ميسر نخواهد شد . زيرا خداوند حريت و كرامت بشر را تضمين كرده است و در اين صورت قواى شيطانى نمىتوانند هيچ گونه آزارى به او رسانند ، يا بدون خواست خداوند در كسى اثرى بگذارند . قواى طاغوت نمىتوانند به حريم خداوندى و ملكوت او تجاوز ورزند . نه ، هرگز ، بلكه خداوند آنان را مهلت داده در زمانى محدود . از اين رو طاغوت نمىتواند به زور مؤمنان را به كفر وادارد ، زيرا خدا چنين اختيارى به او نداده است .
وَ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ فِيها إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً
- و ما ديگر بار بدان كيش باز نمىگرديم ، مگر آنكه خدا آن پروردگار ما خواسته باشد زيرا علم پروردگار ما بر هر چيز احاطه دارد . » هم چنان كه قدرت خدا بر جهان وجود سلطه دارد و كفار را ياراى تجاوز از آن نيست ، علم خداوند هم همه چيز را در برگرفته است . مؤمنان براى اين كه در برابر قواى مادى طاغوت مقاومت كنند هر چه بيشتر به نيروى معنوى خدا پناه مىبرند و مىگويند :
عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ
ما بر خدا توكل مىكنيم . اى پروردگار ما ، ميان ما و قوم ما به حق رهى بگشاى . »