[ اخاهم شعيب ] : او نيز از نوادگان ابراهيم ( ع ) است .
[ و لا تبخسوا ] : بخس كاستن از حدى است كه حق مىباشد .
/ 370
فرستادن رسولان وسيلهء اصلاح اقتصادى
رهنمودهايى از آيات :
مردم شهر مدين نيز چون قوم لوط و ثمود شهرشان بر سرشان خراب شد و اين به سبب فساد آنان بود . از بارزترين مظاهر فساد در نزد ايشان ، كمفروشى بود و فساد در زمين به از بين بردن محصولات و دامها و راهزنى و بازداشتن مردم از اعمال خير و تحريف دين .
پيامبرشان شعيب بود . شعيب آمد كه آنان را از فساد منع كند و از واپس ماندگى برهاند اينان دو گروه شدند ، گروهى به او ايمان آوردند و گروهى در كفر خويش باقى ماندند . خداوند به زودى ميان اين دو گروه حكم خواهد كرد و زمان شاهد صدق نبوت شعيب خواهد بود .
چون شعيب در كار خود به جدّ درايستاد و مخالفان هم در مخالفت خويش ابرام ورزيدند ، مبارزه صورتى حاد به خود گرفت و سرانجام كارشان چنان شد كه به عذاب خدا گرفتار شدند و زلزلهاى عظيم به كارشان پايان داد . تاريخ شهادت داد كه زيان ديدگان كسانى بودند كه شعيب را دروغگو مىخواندند نه آنان كه به او ايمان آورده بودند . آرى آن همه نعمت كه فريبش را خورده بودند در آن ساعت عذاب به حالشان سودمند نيفتاد .