كه آدمى نعمتهاى الهى را به خاطر مىآورد نسبت به استمرار آن بينش مىيابد .
مواضع مختلف اجتماع
[ 70 ] هنگامى كه هود با قوم خود به محاجه پرداخت و آنچه را در اعماق ذهنشان نهفته بودند برانگيخت ، و ديگر سخنى براى گفتن نداشتند ، به گذشتهء خويش تكيه كردند . كه ما آنچه را كه با آن خو گرفتهايم دگرگون نكنيم هر چند در مسير حركت به مقامى برتر و ارجمندتر باشد . پدران ما اين گونه بودند ما نيز / 354 بر آيين آنها خواهيم بود . هود گفت كه اگر چنين مىانديشيد به اصلاح حال شما اميدى نيست .
قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
گفتند : آيا نزد ما آمدهاى تا تنها اللَّه را بپرستيم و آنچه را كه پدرانمان مىپرستيدند رها كنيم . اگر راست مىگويى آنچه را كه به ما وعده مىدهى بياور . » در اين قوم جمود به حد اعلا رسيده بود . آن چنان از تغيير و تحول بيزار بودند كه فرا رسيدن عذاب خدا را بر آن ترجيح مىدادند . غالب امم خلافكار و مغرور بدين گونهاند اينان يك عقيده باطل را با وجود علم به فسادش پذيرفتهاند و سخت نگه مىدارند و چنان پنبهء جهل و غباوت و تعصب ، گوشهايشان را فرو بسته كه سخن كسانى را كه آنان را به حقايق فرا مىخوانند نمىشنوند ، زيرا بيم آن دارند كه در زندگى فساد آميزشان دگرگونى پديد آيد .
[ 71 ] هود كه براى هدايتشان به هر وسيلهاى چنگ مىزد گفت : آنچه شما بدان چسبيدهايد فساد است و پليدى است و خشم خداست و عذاب اوست .
قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ
گفت عذاب و خشم پروردگار شما بر شما نازل خواهد شد . » در آيه نخست كلمه پليدى را آورد سپس خشم خدا را ، زيرا نخست بنده بايد مرتكب عمل زشت و ناپسندى بشود ، سپس خشم خدا از پى آن آيد .